wytwarzane z syntetycznych materiałów makromolekularnych tworzących włókno (polimery), oraz tworzone za pomocą polireakcji z prostych chemicznych materiałów (monomery). Dzięki jego właściwościom, które mogą być zmieniane (odporność na wysoką temperaturę, siła napięcia, elastyczność, itp.), jest ekwiwalentem w wielu przypadkach [[101065|włókna naturalnego]]. Charakterystyczny ze względu na swoją małą siłę, odporność na zużycie, elastyczność, utrzymanie kształtu, odporność na wpływ atmosfery; to oznacza, że wyroby z w.s. są łatwe do konserwacji. Stosowane w produkcji bielizny oraz tkanin i dzianin na damskie sukienki i męskie garnitury, a także w wyrobach o technicznym przeznaczeniu. Początkowo produkowane i powszechnie stosowane w przemyśle włókienniczym i odzieżowym w połowie lat 30-tych; jego techniczne opracowanie nadal trwa. Najważniejsze rodzaje w.s. to: poliamidowe, poliestrowe, poliolefinowe, poliakrylonitrylowe, poliwinylowe chlorkowe, poliwinylowe alkoholowe, poliwinylowe liden, polifluoretylenowe i poliuretanowe.
Projekty byly realizovány za finanční podpory Evropské unie. Za obsah publikací (sdělení) odpovídá výlučně
autor. Publikace (sdělení) nereprezentují názory Evropské komise a Evropská komise neodpovídá za použití
informací, jež jsou jejich obsahem.