popularna nazwa stosowana dla włókien tekstylnych produkowanych z naturalnych i syntetycznych polimerów poprzez chemiczne technologie. Przędzenie włókien odbywa się poprzez przygotowanie roztworu lub stopienie polimeru do środowiska gdzie będzie mogło ono zastygnąć lub skoagulować, a następnie zostanie poddane dalszym obróbkom. Chemiczne włókno może przybrać formę podobną do bawełny, wełny albo ciągłego filmanetu (jedwabiu). Przemysłowa produkcja włókien chemicznych z regenerowanej celulozy rozpoczęła się na początku XIX wieku. Następne duże odkrycie dokonano w 1930 roku – wytworzono syntetyczne włókno, które mogło być zastosowane w odzieżownictwie. Odkrycie włókna poliamidowego spowodowało gwałtowną zmianę w produkcji włókien – proces powtórzył się dla włókien poliakrylonitrylowych, a następnie w roku 1940 z włóknem poliestrowym. Włókna chemiczne powinny być rozpatrywane jako zastępcze za włókna naturalne; w wielu przypadkach są one nawet t dużo lepsze (np.: w odniesieniu do siły na rozciąganie, ścieranie i ich odporność chemiczną), a także wiele cech można im nadać podczas procesu tworzenia.
Projekty byly realizovány za finanční podpory Evropské unie. Za obsah publikací (sdělení) odpovídá výlučně
autor. Publikace (sdělení) nereprezentují názory Evropské komise a Evropská komise neodpovídá za použití
informací, jež jsou jejich obsahem.